Is het inderdaad zo dat je mee kunt leven met de mensen in Guinee door 24 uur te vasten? Voelen we dan een beetje hoe het moet zijn om een hongergevoel te hebben?
Hebben we het ervoor over om 24 uur te vasten (ons etensgeld te doneren en/of ons te laten sponsoren) zodat er geld opgehaald kan worden voor een ziekenhuis in Guinee?

Net zoals wij altijd naar de koelkast kunnen lopen, zo kunnen we ook naar de dokter als we ergens last van hebben. We hoeven geen uren (sommigen dagen) te lopen voor we medische hulp kunnen krijgen. Sterker nog, vaak worden we opgehaald!

Laat ons eens weten wat je van bovenstaande vragen vind. Meld je aan en praat mee!